Tomasz Konieczny: od marzeń o reżyserii do największych scen operowych świata

Tomasz Konieczny, jeden z najwybitniejszych polskich śpiewaków operowych, w kilku niedawnych rozmowach wraca do początków swojej drogi artystycznej. Bas-baryton występował na scenach mediolańskiej La Scali, Opery Wiedeńskiej i Metropolitan Opera. Jest też jednym z pierwszych polskich artystów, którzy wystąpili na Festiwalu Wagnerowskim w Bayreuth.

Najpierw reżyseria i aktorstwo

Artysta urodził się w 1972 roku w Łodzi. Jak opowiada, po maturze, mając 18 lat, chciał zostać reżyserem teatralnym. Zdawał sobie jednak sprawę, że w tak młodym wieku nie dostanie się na elitarne wówczas studia reżyserskie. Wybrał więc pokrewny kierunek, czyli aktorstwo w łódzkiej szkole filmowej, z nadzieją, że w przyszłości pomoże mu ono w reżyserii.

Jako aktor zadebiutował w filmie Andrzeja Wajdy „Pierścionek z orłem w koronie”. Pracował też w teatrach w Warszawie.

Skąd pomysł na śpiew

Konieczny wspomina, że śpiew był jego słabą stroną podczas egzaminów na aktorstwo. Usłyszał wtedy propozycję pomocy w przygotowaniach, pod warunkiem że będzie zdawał także na wydział wokalny Akademii Muzycznej. Wówczas zrezygnował z tego pomysłu, ale – jak mówi – pojawiła się myśl, że „może coś w tym śpiewie jest”. Po studiach aktorskich zdał do Akademii Muzycznej i przez pewien czas łączył naukę śpiewu z pracą aktora. Potem wyjechał na stypendium wokalne do Drezna.

„Straszny obciach”

Przed wyjazdem do Niemiec miał o operze niskie mniemanie. W rozmowie z Moniką Olejnik w TVN24 powiedział: „Myślałem, że opera to straszny obciach”. Zmianę przyniósł pierwszy w jego życiu spektakl operowy, obejrzany w drezdeńskiej Semperoper. Jak tłumaczył w Polskim Radiu, był on nie tylko dobrze zaśpiewany, ale też dobrze zagrany. Wtedy, jak to ujął, coś się w nim „odblokowało”.

Śpiewak ocenia, że nigdy nie byłby takim aktorem, jakim jest śpiewakiem. Według Polskiego Radia swoją przygodę z operą zaczął od „Wesela Figara” 12 grudnia 1997 roku. Dziś jego artystycznym domem jest Wiedeńska Opera Państwowa. Jest też dyrektorem artystycznym Baltic Opera Festival, a reżyserię nazywa wciąż niezrealizowanym marzeniem.

Dla miłośników opery

W rozmowie w TVN24 Konieczny polecił także dwie książki: „Kwantechizm 2.0, czyli klatka na ludzi” Andrzeja Dragana oraz „Od huzarów śmierci do Eltona Johna. 100 lat Opery Leśnej w Sopocie” Wojciecha Fułka.